Tijdschrift voor Orthopedagogiek — Jrg. 49 (mei 2010) Nr. 5

182 Retro perspectief

186 De blinde vlek in de orthopedagogiek

Chiel Egberts
Orthopedagogen hebben weinig aandacht voor ouders (en psychologen nog minder). Ze zijn in beeld wanneer de uitkomsten van de (cli‘ntgerichte) diagnostiek worden besproken, en ook in het kader van het Ondersteuningsplan wordt met ouders gesproken. Maar5 gerichte aandacht voor ouders en hun problemen hebben niet zoveel orthopedagogen. Net als veel begeleiders lijden veel orthopedagogen aan ‘kokervisie’. Ze kijken naar de driehoek en zien alleen het midden, de top. De cli‘nt staat zo centraal, dat de beide andere hoeken in de driehoek uit beeld raken. Voor de meeste orthopedagogen zijn ouders een deel van hun blinde vlek.

214 Toepassingen van systeemtherapie in de hulpverlening aan mensen met een verstandelijke handicap
Karin van der Gronden
Ruim vijftien jaar werken in de hulpverlening met mensen met een verstandelijke handicap, heeft mij geleerd dat werken met deze mensen niet ‘werken met op zichzelf staande individuen’ is. Natuurlijk is iemand met een verstandelijke handicap een individu, met een eigen identiteit, net als ieder ander mens, maar misschien komt het bij deze persoon, meer nog dan bij andere mensen naar voren dat een mens niet alleen staat; vaak melden ouders zich, omdat ze willen weten welke -goog nu weer bij hun zoon of dochter betrokken wordt of is het een begeleider die de hulpvraag van de cli‘nt aan mij verwoordt.

224 Beseffen alle ouders wat verantwoordelijk zijn voor een kind is?
Alice van der Pas
De vraag of alle ouders beseffen wat verantwoordelijk zijn voor een kind inhoudt, is een strikvraag. Twee van de vele betekenissen van ‘verantwoordelijk zijn’ lopen daarin namelijk door elkaar. Ik probeer ze hier onder uit te halen, maar geef alvast mijn antwoord op de meest voor de hand liggende betekenis: neen, geen enkele ouder beseft wat ‘verantwoordelijk zijn voor een kind’ inhoudt. Geen enkele ouder kan dat namelijk beseffen, of hoeft het te kunnen beseffen. In het eerste deel van dit artikel leg ik uit waarom. Het tweede deel gaat over een andere betekenis van ‘verantwoordelijk zijn’ en over iets wat ouders wel hebben, zonder uitzondering, een besef van verantwoordelijk zijn voor het kind. uiteraard ga ik in op het verschil tussen die twee betekenissen en wat ze voor ouders inhouden. De vraag wat ze inhouden voor hulpverleners, wetenschappers en bestuurders is onderwerp van het derde deel.

232 (Aan) sprekend verleden

237 Weetwinkel

243 Binnengekomen boeken