Mensenkinderen — Jrg. 36 (december 2020) nr. 171

Deze editie is als PDF beschikbaar

Thema: ‘Verbinden – Adieu, onstuimig 2020′

Verbinden
Voor het eerst sinds jaren wist de Jenaplangemeenschap niet waar ze zou zijn op die befaamde eerste donderdag en vrijdag van november: covid-19 maakte de NJPV-conferentie in herfstig Nunspeet onmogelijk, zoals er zoveel niet doorging in 2020. De NJPV zocht soelaas in een webinar, met als thema het enige dat we nu samen willen: verbinden. Mensenkinderen sluit daarbij aan, met een winternummer waarin we omzien in verwondering. Naar een vreemd jaar, naar lockdownbeperkingen die ook zorgden voor nieuw elan, nieuwe vormen, nieuwe inspiratie.

Voorwoord: Adieu, jij onstuimig, onfortuinlijk jaar

Kees opent: Een goede buur
“Wij hebben op school een stamgroep die het allerpopulairst is bij alle andere stamgroepen”, schrijft Kees Groos. De Rupsen is een kinderdagverblijfgroep van meervoudig gehandicapte kinderen, die elke maand gekoppeld is aan een van de reguliere stamgroepen.

Ode aan mijn vader
Judith Knapps eigenzinnige vader was de directeur van een woonwagenschool. Hij zocht verbinding in verscheidenheid. Nog altijd is haar eigen vader Judiths voorbeeldpedagoog.

Lentelockdown in 34 gedichten
Iedere dag van de lentelockdown schreef pedagoog, leraar, opleider en Korczakkenner Arie de Bruin een gedicht. De bundel waarin de beste gedichten verzameld zijn heet ‘Het nieuwe normaal’ en vormt een tijdcapsule, een gestolde herinnering aan een bijzondere tijd, schrijft Geert Bors.

Een verbonden handschrift: Letters die reiken naar elkaar
Dick Schermer pakt het thema ‘verbinden’ op met een pleidooi voor het aan-elkaar-schrijven.

Het grote interview: Ook als bestuurder bleef Arie de Bruin altijd leraar
Lockdowndichter Arie de Bruin vertelt hoe hij tot zijn dagelijkse onderwijsgedicht tijdens de lockdown kwam, en hoe hij – ook als directeur van een scholenkoepel – altijd een dag in de onderwijspraktijk bleef werken: ‘Als een dag in de klas zoveel goede moed geeft, verloopt het werken aan beleidsstukken ook soepeler.’

Podcast beluisterd: Het mysterie van de goede leraar
Een persoonlijke zoektocht, gelardeerd met prachtgesprekken met Freek de Jonge en Peter Heerschop. En een hoofdrol voor verhalen-uit-de-klei. Marcel van Herpen maakte de mooiste en indringendste onderwijspodcast van het jaar, vindt luisteraar Geert Bors.

Jenaplan in Boxmeer: Goede ideeën, als glinstervlokjes in een schudbal
Kindcentrum De Peppels/De Canadas is een levendige school, waarin elke stamgroepleider, elke bouw mooie initiatieven heeft, die in de vruchtbare aarde van een gedeeld concept vallen. Adjunctdirecteur Kees Groos beschouwt, en laat het team spreken.

Opslaan als juweeltjes: Zwijgende Marieke
Marieke, nieuw op school, zwijgt. Wekenlang. Totdat stamgroepleider Remko Fijbes haar aan het praten kreeg. Maar is het voor een kind genoeg om vertrouwen te voelen op school, als je thuissituatie zo ingewikkeld is? Remko kijkt terug op een meisje dat zo plots als ze verschenen was, weer vertrok.

Judith mijmert: Spreken zonder woorden
Het loopt wel lekker in Judiths stamgroep. Maar niet met die ene jongen. Hij met het overvolle hoofd. Hoe zorg je dat je niet ‘verkeerd verbonden’ raakt met een kind?

Berna’s boeken: Bruisende buitenbeentjes
Bij het thema ‘verbinden’ dacht boekenrecensent Berna van der Linden aan het verkennen van inclusiviteit en diversiteit in de wereld van het prentenboek. Met: Fiete Anders, Het lammetje dat een varken is, Ontwerp Raffi en Prinses Arabella.

Bespreking: filosofiespel ‘Denktekenen’
‘Schetsen is denken met je potlood’, meent de elfjarige brugklasser Silas. Met zijn vader Geert speelde hij het filosofiespel ‘Denktekenen’.

De filosofiekring: verbinden is elkaars vreemdheid omarmen
Filosofiedocente Maaike Merckens beschouwt het ideaal van de verbonden stamgroep. Dat is volgens haar geen vanzelfsprekend doen alsof we allemaal vrienden, allemaal hetzelfde zijn. Juist in het besef van ons existentiële anders-zijn vindt ze mogelijkheden tot verbinding.

Arjen Achterop: Empathishe voelsprieten
Een school waar alle kinderen elkaar zien en accepteren. Tuinouders die samen met kinderen het groen in het dorp verzorgen. Bovenbouwers die zorgen voor de jongsten. Ja, het bestaat op Arjen Tabaks school. Maar dat gaat niet vanzelf en vraagt een consequent onderhoud.